1- انتظار و آمادگى در بُعد فكرى، روحى و عملى. منتظر بايد تفكر اسلامى خويش را سامان داده و وضعيت روحى و ايمان درونى خود را تقويت كند. سپس با برنامه تربيتى و ارتباط با برادران مؤمن و منتظر، به ديگرسازى روى آورد.
2- دعا براى امامزمان (عج).
3- ارتباط با امام (عج) به شكلهاى مختلف (مثل رفتن به مسجد جمكران و شركت در دعاى ندبه و خواندن زيارت آل ياسين و دعاى عهد كه از طرف بزرگان بسيار توصيه شده است).
4- به ياد آوردن امامعصر (عج) و عنايت او به شيعيان با ذكر احاديث، كرامات، مقام امام (عج) و ايجاد محبت در دل ديگران.
5- شناخت و مطالعه هر چه بيشتر درباره امامزمان (عج).
6- دادن صدقه براى سلامتى آن عزيز و يا حواله نمودن ثوابهايى براى آن حضرت.
7- رفع شبهه و مبارزه به شبهه افكنان درباره وجود، طول عمر و آثار وجودى آن حضرت، در بين منتظران.
8- اميدوارى بر قيام و انقلاب آن يوسف زهرا (س) و اميد دادن به ديگران.
و تذكر آخر اين كه ائمه (ع) فرمودهاند: نشانهاى از آمادگى داشته باشيد: لِيَعدَنّ أحدكم لخروج القائم و لوسهما هر يك از شما براى قيام قائم (عج) بايد آماده گردد هر چند با تهيه يك تير باشد